Teamleider Hester van Dijk maakt bewustere keuzes na het volgen van de KIG

Teamleider Hester van Dijk maakt bewustere keuzes na het volgen van de KIG

“In ontwikkeling blijven zie ik als een verantwoordelijkheid van mijn functie”

Met een achtergrond in sociologie en filosofie veiligheidskundige worden. Ligt dat voor de hand? Op het eerste gezicht misschien niet, maar er zijn weldegelijk verbanden volgens Teamleider Veiligheid en Wijken bij de gemeente Gouda Hester van Dijk. Immers; sociologie gaat over hoe mensen samenleven. Toch was het niet zo dat ze dit pad van studie naar werk heel bewust had uitgestippeld. Eenmaal in dat vakgebied werd de richting voor haar duidelijker. Teamleider wilde ze worden. Maar dan wilde ze wel graag wat meer inzicht en tools ontwikkelen op het gebied van communicatie. En dus volgde ze de KIG bij Van Harte & Lingsma.

“Toen ik studeerde was er nog helemaal geen opleiding tot veiligheidskundige”, vertelt Hester. “Mijn interesse voor dat vak is pas later, door het werk, ontstaan. Ik begon in 2008 bij de gemeente Gouda als Beleidsmedewerker Wijken en de aandachtsgebieden ‘veiligheid’ en ‘wijken’ werden op een gegeven moment samengevoegd. Dus ik ben eigenlijk toevallig in dat vak gerold. Het bevalt me goed, ik vind het een heel relevant onderwerp. Dat drijft me wel, ik doe het ergens voor en zie dagelijks wat het uitmaakt wat wij met de afdeling doen.”

Een afdeling met een breed aandachtsgebied

Vijfentwintig fte telt de afdeling Veiligheid en Wijken van de gemeente Gouda, waarvan Hester plaatsvervangend hoofd is. Dat lijkt veel, voor een gemeente die 70.000 inwoners telt. Maar de afdeling beslaat een breed aandachtsgebied. Hester: “We maken veel beleid, bijvoorbeeld om woninginbraak tegen te gaan, hoe we ondermijnende criminaliteit willen bestrijden en hoe we om willen gaan met mensen die terugkeren uit IS-gebieden. Maar ook vergunningen verstrekken en gebiedsregisseur zijn behoort tot ons takenpakket.”

Na ruim tien jaar als beleidsmedewerker en -adviseur te hebben gewerkt wilde ze teammanager worden. “Dat leek me een leuke plek”,  zegt Hester. Omdat ze zich goed wilde voorbereiden op die nieuwe rol besloot ze eerst een coachingstraject te doen. Hester: “Dat was prettig en confronterend tegelijk en gaf me een goed inzicht in mijn uitdagingen.” Met het rapport van de coach in de hand stapte ze naar haar afdelingshoofd en ze besloten samen dat Hester zou gaan starten als teamleider. Na een tijdje zouden ze dan kijken of er Hester nog een ontwikkelbehoefte zou hebben. En na een jaar bleek dat inderdaad het geval. Hester wilde graag meer inzicht, technieken en tools op het gebied van communicatie.

Op zoek naar een communicatietraining

Hoe kom je tot dat inzicht dat je een communicatietraining wilt gaan volgen? Hester: “Ik merkte dat het gesprek met het ene type collega minder goed ging dan met het andere type. En ik had de neiging om ingewikkelde gesprekken te vermijden. Dat zat me in de weg. Ik wilde zulke gesprekken juist met een soort nieuwsgierigheid aangaan. Meer vanuit ‘waar sta ik?’ en ook ‘wat kan ik leren?’. Ik zag andere afdelingshoofden dat voor mijn gevoel makkelijker afgaan. Zij leken iets in huis te hebben wat ik niet had.”

Eenmaal op het spoor dat ze een communicatietraining wilde doen, ging Hester op zoek naar een training die bij haar paste. Ze kende wel wat bureaus, maar werd door iemand gewezen op Van Harte & Lingsma, een aanbieder die zij niet kende. Hester: “De tekst op hun website sprak me aan, in woordkeus, omschrijving van de training en hoe die wordt vormgegeven. Het leek gewoon bij mij te passen. De doorslag om voor Van Harte & Lingsma te kiezen was dat de training live werd gegeven, want dat wilde ik per se.” Ze schreef zich in voor de KIG.

De training bleek niet alleen inhoudelijk heel waardevol voor Hester, maar voelde bovendien als “een cadeautje”. Hester: “Ik heb het vanaf het begin als heel goed en prettig ervaren. Ik ervoer de verschillende blokken wel op een verschillende manier, wat volgens mij ook kwam door hoezeer ik mij ervoor openstelde. Maar het werd steeds intenser. De indeling is prima en hoewel ik in het begin dacht dat het heel veel zou zijn, ging het feitelijk heel snel. Het voelde ook wel heel luxe om je drie dagen helemaal te richten op je ontwikkeling. En dat in een mooie omgeving, waar je ook lekker buiten kon lopen. Met de trainer had ik een goede klik. Ik vond het heel knap hoe ze aansloot op ieders tempo. De een gaat nu eenmaal sneller dan de ander.”

Het loont om je kwetsbaar te tonen

Hoe kijkt ze terug op de training? Klopte die met haar verwachting? Hester: “Ik had verwacht dat het meer over communicatietools zou gaan en minder over persoonlijk leiderschap, maar dat was precies andersom. Uiteindelijk vond ik dat hartstikke fijn, maar ik weet niet of ik het had aangedurfd als ik het vooraf had geweten. Een communicatietraining voelt voor mij toch veiliger. Ik wilde wel dat het over mezelf zou gaan, maar misschien niet direct dat ik als leider centraal zou staan. Maar communicatie en persoonlijk leiderschap hangen natuurlijk sterk samen.”

Al die aandacht voor haar persoonlijk leiderschap heeft Hester overigens veel gebracht, geeft ze aan. In haar opstelling als leider bijvoorbeeld. Hester: “Ik dacht dat ik een soort zakelijke houding moest hebben in die functie, maar ik heb geleerd dat het loont om je kwetsbaarheid te tonen. Ik leerde dat ik dichterbij kom als ik aangeef als ik het ook even niet weet. En ik stel vragen, zoals ‘hoe kan ik je verder helpen?’ en ‘wat heb je van mij nodig?’. Daar kan ik dan zelf ook weer mee verder.”

Blijven reflecteren

Hoewel het alweer even geleden is sinds Hester de training afrondde, is haar ontwikkeling in de praktijk nog lang niet klaar. Hester: “Nu moet ik iedere dag gaan doen wat ik heb geleerd. Soms gaat dat vloeiend en soms lukt het niet. Je bent nu eenmaal niet ineens opnieuw gebakken. Ik wil overigens altijd in ontwikkeling blijven. Dat zie ik als een verantwoordelijkheid die mijn werk met zich meebrengt. In de rol die ik nu heb, moet ik steeds keuzes maken. Door de KIG maak ik die keuzes veel bewuster. Het is mijn ontwikkelingsopgave om daar steeds op te blijven reflecteren.”