De steeds sneller veranderende wereld…

De steeds sneller veranderende wereld…

“De wereld verandert en steeds sneller.” Het aantal blogs dat met een dergelijke opening begint, is in de tussentijd niet meer te tellen. Waarmee het, wat mij betreft, ook steeds meer een cliché begint te worden.
Maar je weet ‘t: clichés hebben de akelige gewoonte om waar te zijn. Na die opening wordt er dan vaak verder gegaan met hoe wij daarmee hebben te dealen. Vaak komt het erop neer dat we moeten ‘innoveren’ of ‘de klant centraal moeten stellen’ of, en die vind ik de mooiste, ‘ons beter en sneller moeten aanpassen aan die sneller veranderende wereld’.
Doodmoe wordt ik er van… Met name omdat die oplossingen ook clichés aan t worden zijn.

Waar ik met name zo moe van word, is de notie dat als je niet mee doet aan de gekte, je in koude alleen overblijft. Als je niet snel genoeg mee verandert, zullen je klanten niet meer naar je toe komen. Hel en verdoemenis staan je te wachten, omdat je niet hebt zitten opletten.

En als je dan al met die gekte mee doet, dan word ik helemaal al moe van de mensen om me heen die inderdaad, naar mijn smaak, niet zitten op te letten, zich onvoldoende snel aanpassen, of erger nog, zich actief gaan zitten afvragen of die verandering, de beweging naar de klant toe wel zo nodig is! Ontkenning van een voor mij waar te nemen werkelijkheid (en dan vul ik natuurlijk in dat iedereen dat kan waarnemen), doet me vaak allergisch reageren…

Ja! Die aanpassing is nodig. Sinds de uitvinding van het wiel volgen de veranderingen zich steeds sneller op. Dat dat proces sneller gaat, doet niets af aan de wijze hoe we er al dan niet effectief op reageren. Sterker nog we zijn de veroorzaker van die versnelling. En niet degenen die er alleen maar reactief mee hebben te dealen. Wij als dienstverlenende sector, hebben de beste antwoorden te ontwikkelen voor de problemen die onze klanten nu hebben. Vooral bij zo’n klassieke interventie als een assessment. Met name in een reorganisatie-context. Nog mooier zou zijn als we die samen met die klanten zelf zouden kunnen maken trouwens. En ja, het is nodig om dat zo soepel, klantvriendelijk en professioneel mogelijk aan te pakken. Ook met onze assessmentinterventies. Waardoor de ‘beleving van de klant optimaal is, waardoor de klantloyaliteit wordt gemaximaliseerd en daarmee reccuring business ontstaat’. Maar niet omdat we anders in de koude komen te staan. En niet omdat we ‘als we niet in beweging komen we achter raken ten opzichte van de competitie’.

Die beweging is voor mij niet een reactie op een sneller veranderende wereld. Dat is de beweging die hoort bij een organisatie die zichzelf en haar missie serieus neemt. In ons geval een organisatie die mensen ziet voor wie ze zijn. Eentje die alleen maar genoegen neemt met het beste van zichzelf. En alles wat niet het beste is van zichzelf of van zijn of haar collega’s/ medewerkers, is gewoonweg niet goed genoeg. En moet dus beter. Punt.

En ik moet je eerlijk zeggen, dat gesprek aangaan met mensen (soms collega’s): daar word ik soms ook moe van . Maar dan ‘in a good way’. Elkaar aanspreken èn in contact blijven, met de bedoeling dingen beter, mooier, gaver, leuker, verkoopbaarder te maken. Dat is soms vermoeiend, maar erg mooi werk. Niet praten/klagen over de wereld, maar praten met de wereld. Spannend en leuk.